Parçalı bulutlu sözler..
1.
Ondan denizi anlatmasını istedim bana. Sesi kıyıya çarpan dalgalar gibi gelip kırılıyordu içimde. Kelimeleri balyozdandı, şekerden balyozlar; sonra balyoz şekli verilmiş pamuk şekerleri.. Bu öyküyü seviyorum.
2.
Yaşlanıyordu ve tek şikayeti bu olmuştu son günlerde. 'Kayboluyorum' diyordu, 'kayboluyorum artık bu şehirde.'
Ona söyleyebileceğim çok az cümle vardı ama kuramadım hiçbirini.
Biliyordum ki söyleyeceklerimi de kaybedecekti bu adam kentin kalpkarartan dumanında.
3.
Kent: Çöp. Kaldırım. Sıska ağaçlar. Milli parklar. Asfalt. Küfürler. Arabesk ve pop biraz. Yorgun bir yüz... Sonrası yapışkan, yapışkan.. Yapıştıkça kirleten, varlığı silen bir yapışkan.
Yağmur ne zaman yağacak?
4.
Vakitsiz uykulardan uyanıyorum nice zamandır.
Ve biliyorum, uyanırken yazılmaz birşeyler..
Uyurken belki.
Hem ben şizofrenim yavrum, konuşurken kayarsam rahat[sız] etme beni.
5.
Akşamın o yorgun karaltısı çöküyor omuzlarına. Seni uzun zamandır böyle görmemiştim. Yangından itfaiyenin himmetiyle ucuz kurtulmuş eski evler gibisin. Benimse tırnaklarım acıyor uzun zamandır, acıyacağını söylemiştin sen sahi.. Bildin. Hayattan koparıp alamadım birşeyleri.
jykascn kljlonmcön önctpsss... Harflerle şiir yazılamaz, biliyorum bunu. Aşkın acı demek olduğu kadar iyi biliyorum.
Mazeretim var benim, sevmeye yeteneksizim.
6.
Son Mesaj: Herşey yalandı, tanrılarla konuşmadım sevgilim! Ölümün sırrı falan yok, sert bir yumruk yalnızca o. Hem Hermes de sözlerimi yorumlamayı reddetti.
7.
Novalis, 'tanrıların olmadığı yerde hortlaklar hüküm sürer' demiş.
İşte ben: tanrılardan da korkuyorum, hortlaklardan da..Ama bunları söylerken kalbim bir tabut kapağı kadar hareketsiz ve sakin. İşte bundan daha çok korkuyorum.
Ondan denizi anlatmasını istedim bana. Sesi kıyıya çarpan dalgalar gibi gelip kırılıyordu içimde. Kelimeleri balyozdandı, şekerden balyozlar; sonra balyoz şekli verilmiş pamuk şekerleri.. Bu öyküyü seviyorum.
2.
Yaşlanıyordu ve tek şikayeti bu olmuştu son günlerde. 'Kayboluyorum' diyordu, 'kayboluyorum artık bu şehirde.'
Ona söyleyebileceğim çok az cümle vardı ama kuramadım hiçbirini.
Biliyordum ki söyleyeceklerimi de kaybedecekti bu adam kentin kalpkarartan dumanında.
3.
Kent: Çöp. Kaldırım. Sıska ağaçlar. Milli parklar. Asfalt. Küfürler. Arabesk ve pop biraz. Yorgun bir yüz... Sonrası yapışkan, yapışkan.. Yapıştıkça kirleten, varlığı silen bir yapışkan.
Yağmur ne zaman yağacak?
4.
Vakitsiz uykulardan uyanıyorum nice zamandır.
Ve biliyorum, uyanırken yazılmaz birşeyler..
Uyurken belki.
Hem ben şizofrenim yavrum, konuşurken kayarsam rahat[sız] etme beni.
5.
Akşamın o yorgun karaltısı çöküyor omuzlarına. Seni uzun zamandır böyle görmemiştim. Yangından itfaiyenin himmetiyle ucuz kurtulmuş eski evler gibisin. Benimse tırnaklarım acıyor uzun zamandır, acıyacağını söylemiştin sen sahi.. Bildin. Hayattan koparıp alamadım birşeyleri.
jykascn kljlonmcön önctpsss... Harflerle şiir yazılamaz, biliyorum bunu. Aşkın acı demek olduğu kadar iyi biliyorum.
Mazeretim var benim, sevmeye yeteneksizim.
6.
Son Mesaj: Herşey yalandı, tanrılarla konuşmadım sevgilim! Ölümün sırrı falan yok, sert bir yumruk yalnızca o. Hem Hermes de sözlerimi yorumlamayı reddetti.
7.
Novalis, 'tanrıların olmadığı yerde hortlaklar hüküm sürer' demiş.
İşte ben: tanrılardan da korkuyorum, hortlaklardan da..Ama bunları söylerken kalbim bir tabut kapağı kadar hareketsiz ve sakin. İşte bundan daha çok korkuyorum.
"Herşey yalandı, tanrılarla konuşmadım sevgilim!"
tanrıyı tanıtırken tanrı tanımaz tanındı şair.
muhabbetle.
Yazan
Anonymous |
7:12 PM